Ziemie te zasiedlone były odkąd sięga ludzka pamięć. Rzymianie nazywali je Dukliją. W VII wieku przywędrowali tu z północy Słowianie. Ich państewka szybko popadły w zależność od Bizancjum. W 1042 roku Czarnogórcy pokonali armię cesarską, ale księstwo było zbyt słabe na niepodległość i znalazło się w granicach Bośni i Serbii. Był to początek epokowej więzi z sąsiednimi krainami. 

Czarnogóra była zawsze znacznie słabiej rozwinięta gospodarczo wśród krajów byłej Jugosławii i uważano ją za najbiedniejszą republikę. Podstawę gospodarki od zawsze stanowił przemysł morski, turystyka, a także produkcja aluminium i stali. Grunty orne zajmują jedynie powierzchnie 5%, lasy 40%. Duże znaczenie gospodarcze miała również hodowla kóz, owiec i osłów. Taka a nie inna struktura gospodarcza wpłynęła na wieloletnią zależność od innych republik. 

Przez okres dyktatury Tito stolica kraju Podgorica nazywała się Titograd. Josip Tito rządził Jugosławią od czasu zakończenia drugiej wojny światowej, aż do 1980 r. Ewenement jego ustroju komunistycznego polegał na tym, że przeciwstawiał się uzależnieniu od Rosji, proklamował samorządność, suwerenność oraz nie angażowanie się w politykę zagraniczną. Czas jego rządów to okres pozornej prosperity gospodarczej i dobrobytu, stąd Czarnogórcy często wspominają ten okres z sentymentem (na kwaterze widzieliśmy nawet makatkę z wyszytym portretem Tito – 26 lat po jego śmierci!!!). 

Czarnogóra to najmłodszy kraj Europy – niepodległość uzyskał 3 czerwca 2006 r., kiedy to 88-letnia unia z Serbią została zerwana bezpowrotnie. Rodzi się pytanie, czemu dopiero teraz, kiedy pozostałe republiki odłączyły się od Jugosławii kilkanaście lat wcześniej. Bowiem w 1992 r. w referendum niepodległościowym 96% głosujących opowiedziało się za pozostaniem w związku z Serbią. W efekcie powstała Federalna Republika Jugosławii z dziesięciokrotnie ludniejszą Serbią. Z czasem jednak układ ten okazał się nietrwały - Czarnogóra zaczęła cierpieć za grzechy Serbii: nałożenie sankcji ekonomicznych, ciężkie warunki bytowe, radykalna polityka zagraniczna, autorytarne rządy Czarnogóra była niepodległym królestwem tylko 8 lat. Walki trwały tu z przerwami przez ostatnich osiemset. Na szczęście pertraktacje zakończyły się sukcesem i w ramach referendum Czarnogóra stała się odrębnym państwem. 

Teraz Czarnogóra może budować swoja potęgę na turystyce. A jest to silny fundament. Oto co w Czarnogórze jest "naj": 
- Żabljak w Durmitorze to najwyżej położone miasto w Europie 
- kanion Tary to najgłębszy kanion w Europie 
- Boka Kotorska to jedyny fiord w południowej Europie 
- największa liczba opadów w Europie przypada na czarnogórskie pasmo Orjen 
- jedyny kraj na Bałkanach, który nie poddał się Turkom

Aby zasmakować Czarnogóry, polecam obejrzenie filmu „Komandosi z Nawarony” – klasyka kręcona w Czarnogórze, z kulminacyjną sceną przy moście na Tarze. Niesamowity film, piękne widoki...